Και το κραγιόν έχει την ιστορία του

Υπάρχει σε κάθε γυναικεία τσάντα και υπήρχε πριν καν βγουν οι τσάντες. Ζουμερά, ελκυστικά, χρωματιστά, σέξι χείλη για φίλημα, από την εποχή της Κλεοπάτρας παρακαλώ.

Η Κλεοπάτρα χρησιμοποιούσε

λιωμένα κόκκινα σκαθάρια για να βάφει τα χείλη της σε έντονο κόκκινο χρώμα.


Η Βασίλισσα Ελισάβετ I και οι κυρίες της αυλής της, που έβαφαν τα χείλη τους με ένα μείγμα από κερί μέλισσας και υδραργυρούχο σουλφίδιο. Όλα αυτά το 16ο αιώνα.



Κατά τη Χρυσή Εποχή του Ισλάμ, ο Ανδαλουσιανός Άραβας ιατρός και φαρμακοποιός Abu al-Qasim al-Zahrawi δημιούργησε το πρώτο κραγιόν σε στερεά μορφή.


Το 1950, η Αμερικανίδα φαρμακοποιός Hazel Bishop δημιούργησε το πρώτο μακράς διάρκειας κραγιόν.


Τα πρώτα κραγιόν σε μεταλλικές θήκες εμφανίστηκαν στην αγορά το 1915.


Η μέση γυναίκα καταναλώνει περίπου 2 με 3 κιλά κραγιόν στη διάρκεια της ζωής της γλείφοντας τα χείλη της!



Το 1770, το Βρετανικό Κοινοβούλιο πέρασε έναν νόμο σύμφωνα με τον οποίο όποια γυναίκα φορούσε κραγιόν θα δικαζόταν για μαγεία.


Το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο χάρη στη βιομηχανία του σινεμά όλες οι γυναίκες ήθελαν ένα κραγιόν στα χείλη τους και το μακιγιάζ έγινε καθημερινή συνήθεια.




Σχόλια